Młodociani byli więzieni jako zakładnicy za działalność konspiracyjną członków swoich rodzin. Część z nich sama angażowała się w konspirację i jeszcze przed osadzeniem w obozie Stutthof miała za sobą pobyt w innych obozach koncentracyjnych oraz aresztach gestapo, gdzie doświadczyła brutalnych form przemocy.

Nieletnich przywożono do obozu razem z ich rodzinami. Miało to związek z aresztowaniem i internowaniem całych rodzin, zarówno polskich, pochodzących z Pomorza, jak i z Warszawy, które zostały zatrzymane podczas Powstania w 1944 roku.

Młodociani byli przez nazistów uznawani za element niepożądany ze względu na rasę i narodowość. W obozie Stutthof osadzano m.in. żydowskie rodziny deportowane z Litwy, Łotwy i Estonii, a także osoby pochodzenia żydowskiego przywożone z innych obozów koncentracyjnych oraz z likwidowanych gett.

Nieletnich kierowano do obozu za nielegalne zdobywanie żywności, drobne kradzieże popełniane z głodu oraz ucieczki z miejsc pracy przymusowej. Zdarzały się również przypadki, gdy małoletni więźniowie po zwolnieniu ze Stutthofu trafiali do niego ponownie — dwu-, trzy-, a nawet czterokrotnie.